Nieuws

Hoorrecht voor minderjarigen vanaf 12 jaar

Veel mensen veronderstellen dat dat zodra een kind 12 jaar is, het kind dan zelf zal mogen kiezen of hij bij zijn vader of  moeder gaat wonen. Deze veronderstelling is echter niet juist. Tot 18 jaar zijn kinderen immers minderjarig. Beslissingen die betrekking hebben op de minderjarigen, kunnen enkel worden genomen door degene die het gezag over hen uitoefent.

Wat is er dan wel met die die leeftijdsgrens van 12 jaar?

Minderjarigen boven de twaalf jaar hebben het recht om hun mening te geven in zaken waarin zij zelf een rol spelen. De rechter is verplicht hen in de gelegenheid te stellen te worden gehoord. Om deze minderjarigen de gelegenheid te geven, verstuurt de rechter een oproep aan de minderjarigen van twaalf jaar en ouder waarin staat dat zij deze gelegenheid hebben. De minderjarige kan vervolgens voor de rechter verschijnen om te worden gehoord.

Dit gesprek wordt het kindgesprek of kinderverhoor genoemd. Het gaat het erom dat de rechter de kinderen betrekt bij de procedure. Het kan gaan om verschillende procedures zoals bijvoorbeeld een echtscheiding, een omgangsregeling, alimentatie of een beslissing over ouderlijk gezag. Maar ook bij zaken waar er een verzoek tot ondertoezichtstelling of zelfs een uithuisplaatsing is ingediend. Al deze zaken  hebben immers gevolgen voor de kinderen: bij wie gaan ze wonen, bij wie zijn ze in de weekenden en vakanties, wie is er bevoegd beslissingen over hen te nemen? De kinderen krijgen de gelegenheid om te vertellen wat ze ervan vinden.

Vaak vinden kinderen het heel spannend om met een rechter in gesprek te gaan over dergelijke zaken. Kinderen zijn vaal loyaal naar beide ouders. De gesprekken duren meestal niet heel lang en zijn informeel. Rechters hebben dan ook geen toga aan. De bedoeling is dat het kind zich genoeg op zijn gemak voelt om te vertellen wat hij zelf vindt van de situatie. Achteraf horen wij vaak dat de kinderen het een prettig gesprek vonden. Tijdens de rechtszitting geeft de rechter kort en zakelijk weer wat de minderjarige heeft verklaard. De ouders komen dus op de zitting geen details te weten van het gesprek van hun kind met de rechter.

Een kind is echter niet verplicht om te komen. Een brief sturen kan ook. Maar ook dat hoeft niet. Het betreft immers een recht, geen plicht.

Bij de te nemen beslissing houdt de rechter vervolgens rekening met hetgeen het kind heeft aangegeven. Dit  betekent niet dat de rechter de mening van het kind ook steeds blindelings volgt. De rechter heeft alle partijen in de procedure gehoord en neemt vervolgens een eigen beslissing. Wel is het zo dat naarmate de leeftijd dichter de 18 jaar nadert de mening van het kind zwaarder lijkt te tellen.

Zie ook: https: rechtspraak.nl

Claudine Kouijzer

 

« Ga naar archief