Nieuws

Alimentatie, kan de behoefte verbleken door tijdsverloop?

 

Het wetsvoorstel voor wijziging van de partneralimentatie is recent door de politiek onder het stof vandaan gehaald. De discussie omtrent de grondslag van de alimentatie en de duur ervan kan dus worden hervat.

Nu is in het gros van de gevallen de alimentatieduur nog twaalf jaar. Er zijn situaties dat de alimentatiegerechtigde pas na een paar jaar voor het eerst alimentatie verzoekt.

De behoefte aanw alimentatie – kortweg wat is er financieel nodig – wordt tot nu nog bepaald door de welstand tijdens het huwelijk. Hoe meer er financieel in het huwelijk mogelijk was, des te hoger de behoefte.

Er zijn diverse procedures gevoerd waarin de alimentatiegerechtigde pas na een aantal jaar om alimentatie vroeg of een verhoging wenste.

Als verweer wordt dan vaak aangegeven dat de behoefte door tijdsverloop is verminderd. Er wordt dan vaak aangegeven dat de gerechtigde is gewend geraakt aan een lagere levensstandaard.

De Hoge Raad oordeelde in 2018 al dat alleen het tijdsverloop daarvoor niet voldoende is. In de zaak die het Hof Den Bosch dit jaar behandelde had de rechtbank wel geoordeeld dat tijdsverloop en gewenning aan een lagere levensstandaard tot een lagere behoefte kon leiden.

Het Hof oordeelde in 2018 echter anders; het tijdsverloop leidde niet tot een lagere behoefte.

Het is de vraag hoe deze discussie gaat uitvallen indien de wet is veranderd. Vooralsnog is duidelijk dat enkel tijdsverloop geen wijziging aanbrengt.

HR 4 mei 2018 ECLI:NL:HR:2018;695

Hof Den Bosch 14 juni 2018, ECLI:NL:GHSHE:2018:2548

Martijn Kalle

 

« Ga naar archief